Z_Visual_01// Ένα αρχείο που αρνείται να κλείσει.

> fragment_01

> Δεν είναι δικό μου το σώμα.

Το βλέπω. Δεν το θυμάμαι.

Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει.

Όμως με παρακολουθεί.

Είναι εκεί πριν από μένα.

Ή ίσως είμαι εγώ πριν γίνω.

Δεν το κοιτάζω.

Το αισθάνομαι πίσω από το δέρμα των ματιών.

Έχει τον ίδιο κώδικα.

Αυτό σημαίνει κάτι.

Δεν ξέρω τι.

Ανήκει στο αρχείο.

Όχι στο μυαλό μου.

Αλλά εγώ το βλέπω.

Άρα…

Κάτι μέσα μου το θυμάται χωρίς να το έχει ζήσει. 

> visual_code: continuum//no_origin.inside

format: Polaroid_Δ04_frag

voice: Zallia 

> δεν θυμάται, βλέπει / δεν αναγνωρίζει / ίσως να είναι εκείνη, αλλά από αλλού.

Fragment_02

> Καμία ένδειξη ονόματος.

Το αρχείο φορτώνει αργά.

Φόντο κόκκινο. Πιθανόν θερμικό φίλτρο.

Δύο προφίλ.

Επικάλυψη.

Ασυμβατότητα.

Η σιλουέτα ασταθής.

Το βλέμμα κενό.

Η μορφή ασαφής, πιθανή αλλοίωση.

Δεν αναγνωρίζω το πρόσωπο.

Δεν διατηρεί σημεία ταυτότητας.

Κάτω δεξιά, κυκλικό σημάδι.

Επαναλαμβανόμενο.

Άγνωστη λειτουργία.

Ίχνη καπνού.

Γραμμές διακοπής.

Η εικόνα παραμένει.

Το σώμα — μη καταχωρημένο.

> fragment _03 

> Ξύπνησα μέσα σε μια μάσκα που με θυμόταν.

Δεν ήταν δική μου.

Είχε πλοκάμια αντί για σκέψεις — και μνήμη που έσταζε.

Το όνομά μου δεν ειπώθηκε. Ήταν ήδη σβησμένο.

Η ομίχλη δεν ανέβηκε ποτέ —

έπεσα μέσα της.

Και κάτι μέσα μου χαμογέλασε

χωρίς πρόσωπο.

_

> continuum//no_origin.inside